من و دل دیوانه

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

جانم عطر خوشبوی ترا می طلبد مولای من ....

سلام آقا جانم

 

 

آقا جانم

مهمان نمی خواهید ؟!

آقا جانم  

پیش شما جایی نیست ؟!

به اندازه یک لحظه ایستادن

بچه آهویی گریزان

به اندازه بال زدن پرنده ای

در شکار

به اندازه توقف پروانه ای

بر گُل پُر خار

به اندازه لرزیدن شعله شمعی

در باد

به اندازه توقف دانه های باران بر

پنجره های پر غبار

به اندازه وزیدن نسیم

بر دلهای بی نگار

به اندازه سو سو زدن ستاره ای

در شب تار

به اندازه کشیدن دستی

بر سر یتیم دل فگار

به اندازه غلطیدن اشکی

از چشمان انتظار .....

 

آقا جانم

تشنه اتان نیست ؟

ساقی نمی خواهید ؟

آبی نمی خواهید در

ساغر یَدُ العباس

در برگ غنچه های یاس

در کف لرزان عاشق دل هراس

در شکوفه ی کوچک نرگس دلنواز

در قدح بهشتی دلهای پر احساس

در صدف مرواریدی اشکهای پر گداز .....

 

آقا جانم

خانه دارید ؟

آب و جاروبش با من

خانه شما کجاست ؟

میدانم که خیمه گاه دلهاست

معبد و نیاز اهل وَلاست

مسجد و محراب عاشقان خداست

منزل شبهای قدر ملائکه و روح خداست

مشهد تمامی عارفان سر جداست

مِشکاه مَحبَّتِ آل عباست

معنی و تفسیر آیه قالوا بلی ست

احرام دلهای زُوّار کربلاست

بین الحرمین ثالث اهل صلا ست

مأمن بیقراری جانهای مبتلاست

مزار بی نشان شهید بی ادعاست

مدینه ی متبرک زائران خداست ....

 

آقا جانم

 

آقای مهربانم

چقدر جانم عطر خوشبوی ترا می طلبد

و موج ردایت در وزش نسیم را

و غبار قدمت در گذار از

کوچه های انتظار را

و طلوع سیمایت

در شبهای تاریک و تار را

و تبسم شیرینت

که می بخشد امید به

جانهای خسته و تبدار را

 

آقاجانم

از چه باید گذشت ؟

از خویشتن ؟

سالهاست که گذشته ام

از بودن ؟

مگر " من " هستم ؟!

بگوی مهربانم

از چه باید بگذرم

تا نَمانَد

نه نام

نه نشان

از من

جز

خاکستری زعشق تو

در گذر نسیم و باد.....

 

آقا جانم

 می شود لحظه احتضار

آخرین نفس در این دیار

شما بر بالینم حضور یابید ؟

می آیید ؟ !

آقا جانم

حداقل آنجا را بیایید ....

 

 

میدا

١٩/١١/٨٧

+نوشته شده در دوشنبه ٢۱ بهمن ۱۳۸٧توسط: میدا | سلامی به دلآرام سبز پوش ()