بین الحرمین به یاد ما هم باش ...

سلام آقا جانم

 

آجرک الله بمصیبت جدک الحسین

آجرک الله بمصیبت عمک العباس

آجرک الله بمصیبت شهداء الکربلا

آجرک الله بمصیبت عمتک زینب

 

آقا جان عزادارم

 

خواهم ز خدا که بی ولایم نکند

غرق گنهم ولی رهایم نکند

یک خواسته دارم از خدای تو و حسین

در هر دو جهان از شما جدایم نکند

 

آقا جانم

می گویند شما در این ماه به تکیه های عزاداری سر می زنید

ببینید در تکیه دل من موکب عزا نشسته .....

 

می گویند شما در این روزها هر جا نام جدتان حسین و عمویتان عباس نوشته شود حضور می یابید

ببینید حک شده بر قلبم سالار دلم حسین و آقایم عباس

 

می گویند شما در این ماه بر غم عمه ی شجاعتان بسیار اشک می ریزید و دست مهر و محبت بر سر اشک ریزندگانشان می کشید

ببینید آقا چشمان من آبشاری است

 

می گویند شما هر جا از عاشورا می گویند و از حسین و عباس و اکبر و علی اصغر و رقیه و زینب ، زینب ، زینب ذکر می شود حضور دارید

بشنوید آقا جانم روح و جانم فریاد میزند

 

یا حسین مظلوم کربلا ، که قیام و شهادتت نه برای نام دین که برای ریشه و اصل دین بود.....

یا عباس زیبای رشید نینوا ، که شهادتت نه برای تشنگی و سقایت آب دنیا بود که برای سیرابی روح و جانها بود .....

یا اشبه الناس به جده یا علی اکبر ، که شهادتت نه از شور جوانی که از شعور دینی بود.....

یا علی اصغر کوچولوی حسین ، که زندگیت طول نداشت ولی عرضش به وسعت تاریخ از کربلا تا قیامت است .....

یا رقیه سه ساله مظلومه عاشق ، که عشقت به پدر پیوند ولایی بود .....

یا زینب ، یا عقیله ، یا مظلومه ، ای تاریخ کربلا ، ای روح زندگی بخش نینوا ، ای رسالت امامت ، ای معنی ولایت ، که عُلقه ات به برادر تفسیر تمامی آیات عاشقانه هستی ، ادامه امامت ، پایداری در ولایت ، تولی و تبری ، امر به معروف و نهی از منکر است، این تو بودی که فیاسیوف خذینی حسین را روح بخشیدی ؛

آقا جانم

فریاد روحم را شنیدی ، بیا و منور کن جان دلم را

 

محبوبم

چگونه می شود ترا تسلیت گفت ، کاش بلد بودم ، کاش می دانستم ، کاش ....

چگونه می شود عزاداری کرد که تو راضی باشی نه با تکرار مکرر عطش حسین و یاران که عطش آنها نه از نوع عطش به آب که از نوع عطش باران به باریدن بود که آبهای زمین مهر مادریشان بود و .....

نه با خروش احساس و شور گرفتن که با خروش عقلانیت و احساس و شعور توأمان

 

نازنین آقایم ، جانانم

قلمم چه ناتوان شده در این روز در برابر عظمت کربلا در برابر اوج مصیبت و سوگ تو

چون منی چگونه بنویسم که هنوز ریشه در منیتم دارم و قرنها دورم از دلیل کرب و بلا بودن نینوا

 

ببخش ناتوانیم را و عنایت فرما دریابم امواج نورانی کربلا را از پس سالهای بگذشته و بپذیر بیعتم را و معنی بخش لیت کنت معهم و شوق حضور در نینوای قیام تو و ادراک مفهوم راستین قیام جدت را .....

 

بفضل ربک و عنایت جدک و رأفت قلبک یا حبیبی

 

جانا

بین الحرمین به یاد ما هم باش ....

 

میدا

87/10/11

/ 4 نظر / 12 بازدید
حمید جمشیدی

بعد صد سال اگر از سر قبرم گذری من کفن پاره کنم زندگی از سر گیرم بر سر خوان بلا ایوب وشاه کربلا هر دو مهمانند اما این کجا و آن کجا یونس اندر بطن حوت و اصغر اندر گاهواره هر دو عطشاننداما این کجاو آن کجا پور ابراهیم اسماعیل و اکبر کربلا هر دو قربانند اما این کجا و آن کجا مریم از هجر مسیح و زینب از داغ حسین هر دو گریانند اما این کجا و آن کجا یوسف اندر قعر چاه و شاه دین در قتلگه هر دو عریانند اما این کجا وآن کجا خدایا به عزت آقا و سید وسالار عالمیان مولی الکونین سید الشهدا و ابا الشهدا مولانا اباعبدالله الحسین (علیه السلام و روحی و ارواح العالمین له الفدا و تربتش سرمه چشمام) ما را از عزاداران واقعی ایشان قرار ده. خواهر گرانقدر و ادیب و ارجمندم خانم میدا از شما می خواهم در این مورد نهایت اهتمام را داشته باشید و مطالبی فلسفی و عرفانی و یا توجیهی پیرامون عشورا و قیام آقا درجنمایید تا باعث هدایت همگان از جمله این کوچکترین فرد شود.

حمید جمشیدی

ببخشید یادم رفت بگم این مطالبو که خوندم به قلم شما اعتقاد پیدا کردم....... خیلی زیبا و جالب نوشته اید خدا شما را حفظ کند

میدا

برادر گرامی جناب آقای جمشیدی[گل] از بزرگواری شما سپاسگزارم . امر شما را انشاالله سبحان به یاری و مدد انفاس قدسی صاحب این وب انجام خواهم داد . از یاری شما و دیگر دوستان نیز استقبال می نمایم . در پناه حضرت دوست[گل]

حمید جمشیدی

سلام برکسی که توسط بیابان نشینان به خاک سپرده شد. شیعیان من هرگاه آب گوارا نوشیدید به یاد من باشید.یا اگر شنیدید کسی غریب است یا شهید برای من گریه کنید. همانا من کسی هستم که بدون جرم مرا کشتند.و بعد از قتل با سم اسبان مرا به طور عمد لگدکوب کردند. ای کاش شما همگی در روز عاشورا مرا می دیدید.که چگونه برای طفلم طلب آب کردم وآنها ابا کردند از این که به من رحم کنند.